Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Η δίκη του «Πορτοκαλί Παράγοντα»





Tο 1968, ο 18χρονος Paul Reutershan πιλοτάριζε ένα ελικόπτερο ανάμεσα στους καπνούς πάνω από τις ζούγκλες του Βιετνάμ. Ήταν η περίοδος του πολέμου του Βιετνάμ και οι αμερικανικές δυνάμεις επιστράτευσαν ένα φυτοκτόνο, το γνωστό Agent Orange (Πορτοκαλί Παράγοντας) για να απογυμνώσουν τα δάση που αποτελούσαν ορμητήρια των Βιετκόνγκ.
Από το 1962 έως το 1971, έριξαν πάνω από 50.000 τόνους του χημικού, σε μια περιοχή αντίστοιχου μεγέθους με το New Jersey. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήταν πεπεισμένη ότι η χημική ουσία θα άλλαζε την έκβαση του πολέμου μην υπολογίζοντας ότι με το ίδιο δηλητήριο θα «τιμωρούσε» και τους δικούς της στρατιώτες, σύμφωνα με δημοσίευμα του Timeline.
Δέκα χρόνια αργότερα, ο Reutershan εμφανίστηκε στο Today Show. Ήταν ταλαιπωρημένος και υπερβολικά αδύνατος. Είχε πρόσφατα διαγνωστεί με καρκίνο σε τελικό στάδιο και υπαίτιο γι’ αυτό ήταν το φυτοκτόνο Agent Orange. «Πέθανα στο Βιετνάμ και δεν το γνώριζα καν», αναφέρει απευθυνόμενος στο αμερικανικό κοινό.
Έκανε τη σύνδεση μετά την ανάγνωση μιας άτυπης μελέτης που διεξήχθη από μία σύμβουλο διοίκησης του συνδέσμου των βετεράνων στο Σικάγο, την Maude DeVictor. Η DeVictor ξεκίνησε την έρευνα της μετά από ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε από έναν βετεράνο, ο οποίος επίσης είχε διαγνωστεί με καρκίνο και είχε βάσιμες υποψίες ότι το Agent Orange είχε παίξει ρόλο σε αυτό.
Η DeVictor έκανε έπειτα εκατοντάδες τηλεφωνήματα σε άλλους βετεράνους, επιβεβαιώνοντας πολλά από τα ίδια συμπτώματα, όπως καρκίνο μαλακών ιστών, εξανθήματα και γενετικές ανωμαλίες στα παιδιά τους. Απευθύνθηκε στους προϊσταμένους της, αλλά και σε πολιτικούς, οι οποίοι την αγνόησαν. Μέχρι να ξεκινήσει να παίρνει έκταση το θέμα, δεν επιτρεπόταν στην DeVictor να κάνει δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης.




Παράλληλα, η κυβέρνηση του Βιετνάμ έκανε τις δικές της παρόμοιες μελέτες όλα αυτά τα χρόνια, που αποδεικνύουν ότι το φυτοκτόνο ήταν υπεύθυνο για τον θάνατο και τον ακρωτηριασμό 400.000 ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ οι βλαβερές της παρενέργειες είναι εμφανείς ακόμη και σήμερα. Πολλά παιδιά γεννήθηκαν παραμορφωμένα ή χωρίς μάτια, ενώ ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν από διάφορα είδη καρκίνου. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ απέρριψε αυτές τις μελέτες, χαρακτηρίζοντάς τες κομμουνιστική προπαγάνδα.
Ο Reutershan ξεκίνησε μια αγωγή ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων, υποστηρίζοντας ότι τρεις χημικές εταιρείες Dow, Hercules και Diamond Shamrock γνώριζαν ότι το προϊόν περιείχε ουσίες που θα προκαλούσε καρκίνο πριν το πουλήσουν. Πέθανε λίγους μήνες μετά την κατάθεση, η οποία παρακίνησε περισσότερους από 40.000 άλλους βετεράνους, που υπέφεραν από τα ίδια συμπτώματα να κινηθούν εναντίον των χημικών εταιρειών. Ο υπουργός Εξωτερικών Henry Kissinger και ο στρατηγός William C. Westmoreland, διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στο Βιετνάμ, βρίσκονταν στον κατάλογο μαρτύρων.
Οι Βιετναμέζοι, η DeVictor και ο Reutershan, παρέθεσαν στοιχεία στο δικαστήριο που έδειχναν ότι η διοξίνη, η χημική ουσία που παρήχθη στην παρασκευή του Agent Orange, ήταν παράνομη και θεωρήθηκε «η πιο τοξική ουσία του κόσμου». Από τη μεριά τους οι χημικές εταιρίες τόνισαν ότι οι καρκίνοι των μαλακών ιστών και οι γενετικές ανωμαλίες δεν οφείλονται απαραίτητα στον Agent Orange και θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί από άλλους παράγοντες.
Ωστόσο, ένα σημείωμα που ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης αποκάλυψε ότι για τη διοξίνη αυτή είχε υπάρξει θόρυβος και στον κλάδο των χημικών εταιρειών. Το 1965 αρκετοί αντιπρόσωποι ανταγωνιστικών χημικών εταιρειών συγκεντρώθηκαν στο Midland του Μίτσιγκαν για να συζητήσουν το θέμα, που εκτιμούσαν ότι αποτελεί απειλή για τον κλάδο.
Τα στελέχη της Dow παρουσίασαν μια μελέτη που αποδείκνυε ότι η διοξίνη προκάλεσε σοβαρή ηπατική βλάβη σε κουνέλια. Μέλος της ερευνητικής ομάδας της Dow ανέφερε μάλιστα ότι ο πρόεδρος της εταιρίας, Donald Baldwin, «φοβήθηκε ότι αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να ξεφύγει».




Κάτι τέτοιο όμως δε συνέβη ποτέ. Το 1984, η υπόθεση διευθετήθηκε και ίσως πρόκειται για τη μεγαλύτερη αδικοπραξία στην ιστορία του αμερικανικού έθνους. Πολλοί απογοητεύτηκαν, καθώς περίμεναν να δουν τις χημικές εταιρίες πλήρως εκτεθειμένες στην παγκόσμια σκηνή. Βετεράνοι υποστήριξαν ότι η ομάδα των δικηγόρων πήρε την τελική απόφαση, χωρίς να τους συμβουλευτεί και να τους ενημερώσει.
«Δεν έχω πια αισθήματα γι’ αυτή τη χώρα. Η γνώμη μας δε μετράει καθόλου και μας έχουν περιφρονήσει εντελώς. Οι χημικές εταιρίες αθωώθηκαν και δεν έχουν καμία ενοχή», δήλωσε ένας βετεράνος.
Από την άλλη μεριά εκπρόσωπος της Dow ανέφερε ότι «ο Agent Orange ήταν ένα ασφαλές προϊόν όταν χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του Βιετνάμ και σήμερα συνεχίζει να είναι ένα ασφαλές προϊόν». Την ίδια χρονιά η Maude DeVictor απολύθηκε από το Τμήμα Υποθέσεων Βετεράνων.
Η έκβαση της υπόθεσης δημιούργησε πολλούς προβληματισμούς, όπως ήταν αναμενόμενο. Όπως επεσήμανε ο καθηγητής δικαίου του Yale, Peter Schuck, στο βιβλίο του «Η δίκη του Πορτοκαλί Παράγοντα», η υπόθεση απέδειξε ότι το αμερικανικό νομικό σύστημα δεν ήταν ικανό να χειρίζεται τόσο μεγάλες νομικές υποθέσεις, όπως αυτή. Το κόστος ήταν τεράστιο, τα στοιχεία αβάσιμα και ο τρόπος για να βρεθεί ο υπεύθυνος, ήταν μάλλον αδύνατος. Οι χημικές εταιρείες μπορεί να πλήρωσαν, αλλά στην πράξη θα είναι πάντα κερδισμένες.
Μετά την απόφαση, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήταν επιφυλακτική για της συνέπειες του  Agent Orange. Τελικά, δόθηκε η δυνατότητα στους βετεράνους να υποβάλλουν νόμιμα παράπονα για τον καρκίνο και άλλες ασθένειες που σχετίζονταν με τη χημική ουσία.

Η βιετναμέζικη κυβέρνηση εκτιμά ότι 500.000 παιδιά γεννήθηκαν με γενετικές ανωμαλίες. Οι Η.Π.Α. ποτέ δεν ζήτησαν συγγνώμη για τη χρήση του Agent Orange. Βοήθησαν στην κατασκευή μιας μονάδας στην αεροπορική βάση Da Nang, που θα θέρμαινε το έδαφος στους 600 βαθμούς για να αποβάλει το δηλητήριο, αν και μεγάλες ποσότητες διοξίνης παραμένουν εκεί και συνεχίζουν να δηλητηριάζουν τους ανθρώπους.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι όταν μια ομάδα Βιετναμέζων κατέθεσε αγωγή εναντίον των χημικών εταιρειών το 2005, ισχυριζόμενη ότι με τον Agent Orange ξεκίνησε έναν χημικό πόλεμο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αυτή απορρίφθηκε. Οι χημικές ουσίες, σύμφωνα με το δικαστήριο, προορίζονταν για φυτά και όχι για τους ανθρώπους, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για ένα χημικό όπλο. Όσο για τις χημικές εταιρείες φαίνεται ότι βγήκαν κερδισμένες, αφού μετά την ανακοίνωση του διακανονισμού, αυξήθηκαν οι πωλήσεις τους.
 tvxs.gr

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ένας διατλαντικός εμπορικός πόλεμος είναι πιο πιθανός από ποτέ





Στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στο Βερολίνο, φοβούνται ότι η επερχόμενη Σύνοδος των G20 (7 - 8 Ιουλίου) μπορεί να καταλήξει σε απόλυτο φιάσκο. Ακόμη χειρότερα, κάποιοι αναλυτές θεωρούν πως είναι πιο πιθανό από ποτέ άλλοτε να ξεσπάσει ένας διατλαντικός εμπορικός πόλεμος, που εκτιμάται πως θα είναι καταστροφικός για την παγκόσμια οικονομία. Οι Ευρωπαίοι της G20 εμφανίζονται με κοινό μέτωπο απέναντι στον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος για πρώτη φορά θα συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν. Μια συνάντηση, με φόντο τις έρευνες για τις υπόγειες σχέσεις του επιτελείου του Τραμπ με τη Μόσχα, που όπως ανακοίνωσε το Κρεμλίνο "δεν θα είναι στο πόδι". 
Την Τρίτη, που είχε προηγηθεί, ο υπουργός Εμπορίου του Ντόναλντ Τράμπ, Γουίλμπουρ Ρος, μίλησε με τη βοήθεια ενός βίντεο στους εκπροσώπους του Εμπορικού Συμβουλίου της Γερμανίας και της ίδιας της καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ. Ο Ρος ζήτησε από τη Γερμανία να αγοράζει ακατέργαστες ύλες από τις ΗΠΑ αντί από τη Ρωσία, να επιβάλλει χαμηλότερους δασμούς σε εισαγωγές αυτοκινήτων από τις ΗΠΑ και να βεβαιώσει ότι οι ΗΠΑ θα έχουν "μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας" στην ευρωπαϊκή αγορά. Διαφορετικά, όπως είπε, η Ουάσιγκτον θα βρει μόνη της βοήθεια για να τα πετύχει.
Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού υποτίθεται ότι θα κρατούσε 10 λεπτά, αλλά μισή ώρα αργότερα, σύμφωνα με το Spiegel, αυτός συνέχιζε να μιλά. Οι παρευρισκόμενοι, κατά το γερμανικό περιοδικό, είχαν ακούσει αρκετά. Οι διοργανωτές έκλεισαν τον ήχο και τη μετάδοση. "Κάποιοι από το κοινό γέλασαν", γράφει το περιοδικό. Ορισμένοι είδαν το γεγονός ως αδιάφορο - εξάλλου η εκδήλωση είχε σφιχτό πρόγραμμα. Κάποιοι άλλοι όμως είδαν σε αυτή την κίνηση μια ήπια προειδοποίηση στην κυβέρνηση του Τράμπ, πως εάν δεν συμμορφωθεί με τους κανόνες θα υπάρξουν συνέπειες. Καθώς, δε, είμαστε λίγες ημέρες μακριά από την Σύνοδο των G20 στο Αμβούργο, που θα έχει στην ατζέντα το περιβάλλον, την μετανάστευση και το εμπόριο, όλοι αγχώνονται στην ιδέα ενός απρόβλεπτου Αμερικανού Προέδρου. Σε πολλά ζητήματα οι ΗΠΑ του Τραμπ υπονομεύουν τις κοινές προσπάθειες για




Δείτε τη συνέχεια




Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ! ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ (PHOTO & VIDEO)





Μέσα σε έντονα φορτισμένο  από τη συγκίνηση κλίμα και παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα παρουσιάστηκε το βιβλίο του Μανώλη Γλέζου με τον τίτλο ΑΚΡΩΝΥΜΙΑ.
Ο ίδιος ήταν φανερά συγκινημένος ενώ δεν άντεξε και κάποια στιγμή λύγισε . Ήταν η στιγμή που μίλησε για τους συναγωνιστές του. Τους συντρόφους του στη μάχη και το τι έλεγαν πριν από κάθε μάχη, πριν από κάθε εκτέλεση. Διότι δεν μίλησε μόνο για τους συναγωνιστές του, αλλά και για τα όνειρά τους. Τα οποία όπως είπε, προσπαθεί να εκπληρώσει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έθεσε τους πολιτικούς προ των ευθυνών τους, λέγοντας πως αυτό είναι και δική τους ευθύνη. Το να εργάζονται, δηλαδή, για τα όνειρα των ανθρώπων που έδωσαν την ζωή τους στη μάχη…
«Κι αν πεθάνω θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ», είπε λίγο πριν κλείσει καταχειροκροτούμενος την ομιλία του και κάτσει στην καρέκλα πιάνοντας το κεφάλι του συγκινημένος…
Τόνισε χαρακτηριστικά ο Μανώλης Γλέζος: «Γιατί να υπάρχει αυτή η πολυπραγμοσύνη; Αγαπητοί φίλοι, στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη, μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσύ δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα. Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα! Μπορώ να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο; Είναι δυνατόν;
Το δυσκολότερο πράγμα για μένα είναι ότι ζω και οι άνθρωποι, οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που πολέμησα μαζί τους, οι άνθρωποι που αντιμετωπίσαμε μαζί τον θάνατο, δεν ζούνε σήμερα. Μπορώ να τους ξεχάσω; Είναι δυνατόν να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο; Δεν είναι δυνατόν. Και γι” αυτό έχω όπως λένε αυτήν την πολυπραγμοσύνη. Γιατί ο καθένας τους μου “λεγε, εγώ θέλω να γίνω γεωλόγος. Εγώ θέλω να γίνω υδραυλικός. Εγώ θέλω να γίνω… Εκτελώ εντολές, ή προσπαθώ να εκτελέσω τις εντολές τους. Προσπαθώ. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω.
Επειδή πιστεύω ότι η σύναξη αυτή δεν είναι ένα ακροατήριο, αλλά εσείς συμμετέχετε ως ενεργοί πολίτες στο πολιτικό γίγνεσθαι, ο καθένας σας στον τομέα του αναλαβαίνει να κάνει πράξεις τα όνειρα αυτών των ανθρώπων. Κι αν πεθάνω θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου… Ναι Τόσκα (σ.σ. απευθυνόμενος στον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη) θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ. Ευχαριστώ».